De eerste naam van de naar verluidt twee collabs van massa-modehuis H&M is uitgelekt. Hysterische keukenmeiden, gillende wannabees en fantasieloze fashionvictims kunnen hun slaapzakjes alvast uit de kast halen, want na onder andere Viktor & Rolf en Roberto Cavalli gaat ook het tot voor deze actie nog zo sophisticated modehuis Lanvin vanaf 2 november van dit jaar zijn ziel verkopen aan de H&M. Schitterende ontwerpen, getekend voor alleen de allermooiste materialen, die eindigen op een smerige tafel in een fabriek in Cambodja. Aantallen, aantallen, aantallen.
Nu zijn er natuurlijk allemaal mensen die ontzettend blij zijn dat ze denken iets moois te kunnen kopen bij de Hennes, maar niets is minder waar. De bekende luxury labels zijn nu eenmaal zo fijn door het gebruik van prachtige en hoogwaardige materialen, en laat de H&M nu net dit detail weglaten. Ik heb altijd geleerd dat je voor iets heel moois (en in veel gevallen dus prijzigs) moet sparen. Naar je eerste designerstuk moet je toegroeien. Dat moet je leren waarderen. En niet omdat het gemaakt is door designer X, maar omdat het oprecht mooi (gemaakt) is en het daadwerkelijk wat toevoegt aan je leven.
De massale belangstelling voor de collabs van H&M is natuurlijk waanzinnige PR voor in ieder geval het keten zelf. Of de merken de belangstelling en de associatie met de Hennes nodig hebben, durf ik ernstig te betwijfelen. Nadat de eerste hype van een collab over is, staan Marktplaats en eBay vol met de artikelen en dat is juist iets waar veel beroemde modehuizen van gruwelen.
Het zou een verademing zijn als de grote ontwerpers een minachtend hoofdschudden tentoon zouden spreiden na een aanbod van H&M. Niet alleen om de exclusiviteit van het eigen label te waarborgen, maar ook om de onafhankelijke winkels die hun best doen diversiteit in de markt te brengen te steunen.
Heerlijk om terug te zijn in The City. Met een snel rondje door Soho gisteravond werden we alweer aangenaam verrast door de vele nieuwe winkels die nog steeds als paddestoelen uit de grond lijken te schieten. Crisis, my ass. De Nederlandse variant van Abercrombie, Scotch & Soda is geopend op LaFayette, recht tegenover de G-Star Flagshipstore. Een stukje Dutch Glory in New York. Verder zijn er diverse nieuwe Rag & Bone-winkels (later meer over dit label), een heuse multibrandstore met jeans, een nieuwe Chanel-winkel, een werkelijk oogverblindend lelijke Crocs-winkel (aangepast aan het product?) en een hele fijne Penfield-winkels. Penfield.
Sinds 1975 een autoriteit op het gebied van outerwear, en met de huidige trends en dankzij de successen van bijvoorbeeld Nigel Cabourn en Woolridge ook een heuse speler in jeansland. Jassen die in elkaar gezet zijn door mensen die er verstand van hebben, mooie jeanshemden, vette chino’s en natuurlijk de onvermijdelijke houthakkershemden. Fashion anno 2010, zeg maar. Wij hebben alvast het lookbook voor f/w 2010 voor je op de kop getikt, dan kijken wij wel in de winkel zelf. Lookbook checken doe je HIER.
Nu zijn wij als jeansfreaks natuurlijk allesbehalve credible of mensonterend hip, maar om eerlijk gezegd begrepen we afgelopen week heel weinig van de enorme ophef op alle té fashionable blogs die wereldwijd actief zijn. Selectism, Hypebeast, Highsnobiety en veel meer toonaangevende blogs struikelden over elkaar heen om bovenstaand plaatje te posten. Een stukje graffiti op een muurtje in New York. Is natuurlijk kunst enzo, maar wij begrijpen dat dus niet. Wat dan wel weer grappig is, is dat het bewuste stukje muur pal voor onze neus staat. Elke ochtend lopen wij op weg naar de Starbucks op Broadway langs dit muurtje op East Houston Street. Mogen we nu met de grote jongens mee doen?
Overigens bruist het fashionweek-technisch al behoorlijk in de Big Apple. De voorbereidingen voor de beroemde Shopping Night Out zijn in volle gang (men beweert dat winkeliers hier door de burgemeester verplicht worden om mee te doen, daar kunnen ze in Nederland nog wat van leren) en de ene na de andere nieuwe of pas verbouwde winkel opent op spectaculaire wijze haar deuren. Kortom, hier gebeurt het!
We kunnen het niet vaak genoeg herhalen, maar we blijven fan van Blue Blood. Nog steeds eeuwig zonde dat de kreeft een tijdje van het toneel verdwenen is. Vol verwachting wachten we misschien al wel iets te lang op de definitieve return of the lobster, en na ons bezoek aan de nieuwe showroom werd dat ongeduldige gevoel alleen maar versterkt. Nu Blue Blood op haar eigen blog ook nog eens een heerlijke preview geeft van de vernieuwde (maar in onze ogen juist authentieke) belabeling van de nieuwe jeans zijn we bijna in staat om te barsten van ongeduld. Laat op het Blue Blood-blog weten wat je van de ingeslagen weg vindt, wij zijn in ieder geval enthousiast. Maar laten dat heel professioneel natuurlijk nauwelijks merken.
Oh ja, kijk tussen de labels (en neus en lippen) door ook even naar de prachtige wassingen. Daar word je als jeansliefhebber toch gewoon blij van?
Heel onopvallend heeft de zogenaamde streetwear-scene haar grenzen verlegd. Misschien hebben we er wel nooit echt bij stilgestaan, maar wanneer hebben de hardcore streetwear dragers hun wijde broeken, grote sneakers, oversized hooded sweats en dito jassen eigenlijk ingeruild voor skinny jeans, bescheiden Vans, strakke shirts en kekke parka’s? Niet dat we de ontwikkelingen niet ontzettend toejuichen, maar ineens valt het op. Toegegeven, als we terugkijken naar al redelijk oude clips van bijvoorbeeld N*E*R*D waarin Pharell inderdaad laatstgenoemde look tot in perfectie vertaalt, is de hype misschien al lang geleden ingezet. En deze lijkt nu ook definitief doorgedrongen tot het huidige straatbeeld.
Om dat te benadrukken komt toch wel één van de grootheden op het gebied van urban streetwear met een hele fijne jeanslijn. Undefeated, wat wij eigenlijk alleen kennen als UNDFTD brengt een heuse raw indigo jeans. Slim straight fit, met een subtiel logo en een vette selvage. Zo clean als het maar kan, voor een luttele 98 dollar. Zien is geloven.
De hele familie Casanova in denim. We moeten ons toch wel heel sterk vergissen als die ‘double denim-trend’ niet vol gas het straatbeeld gaat domineren als zelfs deze uber-slickricks die niet zouden misstaan in een gemiddelde D&G-campagne zo de straten van Milaan onveilig durven te maken. Foto is overigens van the Sartorialist, maar dat had je natuurlijk allang begrepen.
Hoe leg je in nog geen zeven minuten een complete passie uit? Lijkt onbegonnen werk. Maar Ryan Huber, eigenaar van zeer gerespecteerd jeanswinkel Context in Madison, draait er zijn hand niet voor om. Als het waar is dat er bij mensen zogenaamd ‘blauw bloed’ door de aderen stroomt, moet het bij Huber het geval zijn. Check onderstaand filmpje. Is niet alleen leuk, ook nog eens leerzaam.
Goed om zo nu en dan wat te blijven horen van kleine, stoere denimlabeltjes die nog voor 100% uit liefde voor de jeans opereren. Ze bestaan dus echt. Vorig jaar vertelden we ja al één en ander over Benzak Denim Developers, en eerlijk gezegd waren wij het project sindsdien ook een beetje uit het oog verloren. Totdat we afgelopen week onderstaand bericht in onze mailbox kregen. Nu zijn we bij fashionminded.nl niet zo van het klakkeloos kopieren van persberichten, en mogen we graag onze eigen (ongezouten) mening ventileren, maar in sommige gevallen moet je de passie en liefde voor het vak gewoon laten vertellen door de maker zelf. Hou het in de gaten, Benzak Denim Developers.
Hello,
2 years ago I started working on Benzak Denim Developers, or short BDD, a one-man-business and underground denim project, for the true connoisseur of jeans and denim. The word project is used for BDD, because there are no seasonal collections; I only create what I like and would wear myself. Therefore every product designed and developed by BDD is considered a project on its own and will always rightfully carry this trademarks: EXCLUSIVELY DEVELOPED & UNIQUE DENIM DESIGN GUARANTEED.
BDD only works with small factories and ateliers to guarantee and maintain the high quality of the product. Also, BDD uses denim fabrics made on an original narrow shuttle looms (which create the selvage on each end of the fabric), to guarantee authenticity and the vintage feel & look.
Being a lover of unwashed, untreated denim, products in their raw state are always part of the projects. Dry denim garments will form according the shape of the wearer?s body. By not washing it for as long as possible, the fading and creasing will create a unique effect, reflecting the lifestyle of its wearer.
For the project I designed, developed and produced a pair of jeans: BDD-001 Limited Dry. This pair was limited to only 36 pairs. But in the mean time, BDD has grown.
The website, www.benzakdenimdevelopers.com, recently got a complete makeover, including wash & care info, a measuring guide & an integrated webshop where all BDD products can be purchased.
But most important are the new BDD products, including:
- pre-washed versions of the BDD-001: Medium Stone & Super Stone, in 14.5 oz selvage denim;
- a new version of the BDD-001 Limited Dry (2nd edition ? limited to 20 pairs), in 14.5 oz selvage denim;
- ?Iphone? denim cover with exposed BDD signature green selvage.
And of course BDD is constantly developing ideas into new products, so there?s much more to come!
With best regards,
Lennaert Nijgh
Misschien wel de godfather van alle Sartorialisten en Faccehunters is het uit 1965 afkomstige boek ‘Take Ivy’, dat voor een ware revolutie zorgde onder Japanse hipsters in Ginza, het shopping district van Tokio. Grotendeels met de verborgen camera geschoten plaatjes van Amerikaanse studenten op de elitaire Ivy League Universities. Het naar verluidt meest invloedrijke boek ooit in mens fashion vertelt nauwlettend wat de studenten dragen tijdens hun dagelijkse bezigheden, en de excentrieke collegestyle van de studenten inspireerde de Japanners in hun kledingkeuze. En nog steeds is de collegelook niet weg te denken uit de fashion. Integendeel, met de preppy look van nu is ‘Take Ivy’ weer helemaal hip.
Gek genoeg verschijnt een in het Engels vertaalde versie van de college bijbel nu pas in de Verenigde Staten. En aangezien het origineel niet verkrijgbaar was voor minder dan een luttele 2000 dollar (en dan kon je er geen letter van lezen) is de hype rondom het boek nu al enorm. Op 31 augustus zal de Engelse variant van ‘Take Ivy’ verkrijgbaar zijn bij onder andere de Jack Spade-shop in New York. Natuurlijk opgeleukt met een kekke college sweat en lederen riem in samenwerking met K-Swiss en Jack Spade. Daarna zal het bieden worden op eBay, of hopen dat een aantal merken het boek gaan inslaan en doneren als kerstcadeau. Hint.
Vorige week schreven we al over de wereldwijde hit die Levi’s een jaar of 100 na de 501 weer eens in handen lijkt te hebben. En dan bedoelen we niet een revolutionaire opvolger van het legendarische model die elk jaar met veel bombarie wordt aangekondigd, maar de heuse perfecte fit voor de dames. Met het zogenaamde Curve ID-programma verovert het Amerikaanse merk ineens de damesmarkt. En als Levi’s ergens in gelooft, dan worden kosten noch moeite gespaard.
In Nederland worden door Levi’s speciale fit-avonden georganiseerd voor winkelpersoneel. Het salesteam van Levi’s vertelt over de verschillende vormen van vrouwen en de bijbehorende curves die de moeder aller jeans daarvoor heeft ontwikkeld. In Amerika gaat men (logischerwijs) weer een stapje verder. Zo stuitten we op onderstaand affiche voor een stunt in Bryant Park, New York. Je weet wel, het park waar zich het allermooiste op fashiongebied afspeelt tijdens de vermaarde Fashion Week. Levi’s nodigt dames uit iets mee te nemen wat niet past (en een gemiddelde dame heeft daar een flinke kast vol mee) en dat artikel kan geruild worden voor een gegarandeerd passende Levi’s uit het Curve ID-program. Je eigen Curve ID (of één voor je lief) kun je natuurlijk online kopen via de officiele Levi’s webwinkel.
Mooie beelden van de spring/summer 2011-collectie van het Zweedse ‘Our Legacy’ op denimgeek.com. Nu hebben wij niet direct de illusie dat de consument massaal het wederom uberhippe Scandinavische label in gaat slaan, maar de beelden geven wel heel goede de look die het modebeeld zou moeten gaan bepalen weer. En het leuke is, je kunt deze setjes ook heel makkelijk invullen met andere labels, die in veel gevallen niet eens zo gek veel hoeven te kosten en waar je sowieso makkelijker aan kunt komen. Laat je inspireren. En dan bedoelen we niet door de looks van het afzichtelijke ‘model’. Schijnt ook hip te zijn, lelijke modellen.
Ook komend seizoen brengt G-Star weer een collab met Marc Newson, de Australische meubeldesigner. De innovatieve designs van Newson sluiten naadloos aan bij de manier van jeansmaken van G-Star. Naadloos, want Marc Newson houdt van mooie constructies, basislijnen en vernieuwende manieren van kleding maken. Met bijvoorbeeld tape en lijm in plaats van die ouderwetse naald en draad. Da’s zo 2009.
De nieuwe Marc Newson-lijn kent drie verschillende thema’s. Het basisprogramma met (betaalbare) tees en sweats met herkenbare Newson-prints. Jammer is dat de items in de collectie een vrij wijde fit hebben. De tees vallen echt ruim, in tegenstelling tot de reguliere collectie van G-Star. Het tweede gedeelte van de collectie is een zeer grafisch en technisch verhaal, met bijvoorbeeld jacks waar je de mouwen kunt openritsen en zelfs omgekeerd terug kunt zetten. Hoe zei u? Het derde gedeelte bevat de stukken uit Marc’s Limited Collection. Kleding in de categorie onbetaalbaar. Met zulke ingewikkelde en innovatieve materialen en technieken, dat je er moeiteloos mee de Space Shuttle in kan stappen. Handig.
Toch wel een tikkeltje verbaasd belandden we tijdens een surfsessie door de wondere wereld die internet heet weer eens op de site van Men At Work. Sinds de ordinaire fittie met G-Star is er een hoop omtrent Nederlands grootste jeansketen te doen geweest, en nog steeds wordt er hard gespeculeerd over het wel en wee van de ruim 60 winkels. Daar waar Men At Work een solide stayer leek voor de commerciele jeansjongens en -meisjes van pakweg 15 tot en met 30 jaar, is de koers nu redelijk onbekend. En de webshop voedt deze verwarring.
In de zeer uitgebreide webshop treffen we een legio aan merken aan die ons toch wel enigszins de wenkbrauwen doen fronsen. Niet de merken an sich, maar wel in combinatie met Men At Work. Spellbound (door Men At Work met één ‘L’ geschreven, altijd chique..), Wrangler Blue Bell, J-Brand, Vivienne Westwood x Lee, Clae, Minimum en zelfs Sugarcane zijn allemaal te koop in de shop. Voor alle duidelijkheid, de webshop van Men At Work. Niet van BOB, van The Globe, Country House, Image of Tenue de Nimes. Van de keten die groot is geworden met de Blue Denim Days en zweert bij private labels als 8MM en Die For It.
Nu weten wij niet zo goed of we deze ontwikkeling nu toe moeten juichen of niet. Dat een keten als Men At Work Denham verkoopt is alleen te verklaren doordat de belangen verstrengeld zijn. Logische keuze voor de winkels, maar niet voor het merk. Dat geldt natuurlijk voor alle hoger gesegmenteerde merken die besluiten met MAW in zee te gaan. Je kiest dan bijna automatisch voor massa in plaats van image. Hoe lang gaan eerder genoemde winkels deze merken nog voeren wanneer deze bij de eerste tien ‘vernieuwde’ Men At Works liggen? En welke koers gaat het keten varen als blijkt dat de consument de prachtige Spellbound- hemden van Japanse denim toch niet begrijpt? Misschien dat de webshop een uitkomst biedt aan label en winkel, maar dan zou de ‘romantische’ jeanswinkel eigenlijk nu al geen bestaansrecht meer hebben. Hmmz.
Vragen die natuurlijk niet zomaar beantwoord kunnen en zullen worden. Feit is dat er verschrikkelijk veel staat te gebeuren in het Nederlandse winkellandschap, en in de jeans in het bijzonder. De stijgende katoenprijzen, het toenemende aantal monobrandstores, de sterke groei van de Sting (die komend seizoen ook met een zeer sterke jeanslijn tegen belachelijke prijzen de markt gaat penetreren), de komst van lachwekkend veel webwinkels.. Roerige tijden. We gaan het allemaal nauwlettend in de gaten houden!
Zo op de late donderdagavond wilden we deze toch even met jullie delen. Wat een verschrikkelijk mooie tas. De accessoires van Lanvin zijn sowieso steeds vaker iets om oprecht blij van te worden, maar deze tas doet onze hartjes toch echt een fashionable sprongetje maken. Geen woorden aan vuil maken, gewoon kijken. Liefhebbers (of mensen die echt geld teveel hebben) kunnen de tas aanschaffen via aloharag.com.
Mocht je overigens zo’n waanzinnig liefhebber van dit dagelijkse fashionblog zijn, en je waardering laten blijken door deze tas te doneren, dan staan wij voor zulke gebaren natuurlijk volledig open. Mail naar de redactie voor de gegevens.
Nog meer heerlijk winternieuws. Past wel bij de huidige weersomstandigheden in augustus. Nigel Cabourn mag dan buigen over één van de grootste outerwear-archieven ter wereld, de oude baas gaat behoorlijk met zijn tijd mee. Met een heus interactief lookbook kun je online door de collectie flippen. De prachtige foto’s nemen je mee op een tocht door de bergen waarin de fijne jassen en knits live in actie worden geshowd. Geil.
In de catagorie ‘lekker bezig’ komt ook Nederlands jeanslabel Denham deze week weer hoog binnen. Want ook al lijkt het merk in Nederland door tegenvallende verkoopcijfers van de winkeliers enigszins onder druk te staan, in het buitenland wordt het merk door denimliefhebbers met open armen ontvangen. Je zou bijna gaan denken dat de Nederlandse markt te klein is voor een aantal premium denim brands naast elkaar. Maar dat mag je natuurlijk niet zeggen.
De hele Denham-filosofie komt natuurlijk het best tot zijn recht in de flagshipstore aan de Prinsengracht in Amsterdam, en dus opende het label dit voorjaar een soortgelijke winkel in Japan. En met het succes in Tokio is de stap naar Londen een logische volgende. Halverwege de herfst zal de eerste eigen winkel in het Europese shopping walhalla en thuisland van oprichter Jason Denham geopend worden. Waarin een klein land groot kan zijn.
Geen zin in tripjes naar Tokio en Londen? Dan kun je ook altijd online Denham kopen. Bijvoorbeeld via jeansandfashion.nl.
Gemengde gevoelens, mensen! Want waar we aan de ene kant doodgegooid worden met hele fijne plaatjes van de spring/summer collecties van 2011 (en dus alvast verlangen naar de volgende zomer) zien we om ons heen ook steeds meer van de fall/winter collecties van 2010. De kleding waar we het de komende maanden mee moeten gaan doen, want het zier er vooralsnog niet naar uit dat de weergoden ons een vervolg op de zomer gunnen. Maar de collecties voor komend najaar zien er dan ook wel weer heel aangenaam uit.
Al eerder vermeldden wij dat je als man niet om de Red Wing heen kan. Ondanks mijn persoonlijke en nog altijd aanhoudende liefde voor sneakers, ben ik bang dat ook ik ga zwichten voor een paar stoere boots deze winter. Het is toch wel helemaal nu, en als je de eerste zeven weken van pijn hebt overleefd, schijnen de schoenen ook nog echt comfortabel te lopen. En sinds ik naast mijn Lanvin-verzameling ook al een paar jaar echt fan ben van de bootschoenen van N.D.C. is de stap naar een echte mannenschoen toch al iets minder klein.
Onderstaande Red Wing Moc Toe 8″ Boot is wat mij betreft een absolute kanshebber om aan mijn voetjes te prijken in de ongetwijfeld razend strenge winter die ons te wachten staat. Het is de klassieke Red Wing-boot in een nét wat industrieler jasje. Ben benieuwd of ik het aan ga durven. Red Wing scoor je natuurlijk bij onze vrienden in Amsterdam, of je koopt ze online via jeansandfashion.com.
Soms vraag ik me weleens vertwijfeld af of het typisch Nederlands is dat je bepaalde merken eigenlijk niet meer kan dragen. Of beter gezegd, in bepaalde merken niet meer gezien wil worden. Doordat groepen mensen massaal een label omarmen, lijkt het vaak alsof de andere groep datzelfde label automatisch niet meer aan kan/mag/wil trekken. Mooie voorbeeld hiervan zijn bijvoorbeeld de sneakers van Dsquared. In de grote steden worden deze kleurrijke sneakertjes veelvuldig gedragen door de Marokkaanse jeugd, en daardoor in veel gevallen een absolute no-go area voor de zogenaamde hipsters. Terwijl Dsquared in het buitenland gewoon een zeer hoog gesegmenteerd A-label is.
En langzaamaan lijken deze ontwikkelingen steeds vaker en sneller te gebeuren. Door veelvuldige imitatie in de bekende vakantielanden en de massale belangstelling van het verkeerde publiek, moeten de trendmakende lui altijd weer op zoek naar de volgende hype. Totdat de platte commercie deze weer achterhaald. Inmiddels is ook de schoenenlijn van Lanvin al bijna een besmette groep in de scene, en zie je dat de fashion-elite alweer een volgende stap in een nieuwe sneaker heeft gemaakt.
Balenciaga, wat we hier alleen kenden van de tassen die de vrouwelijke helft van de Fashionminded-redactie watertandend in haar handjes houdt tijdens tripjes naar shoppingtechnisch buitengewoon verantwoorde oorden, heeft afgelopen seizoen een zeer vette sneakerlijn gelanceerd, die nog niet door de massa ontdekt lijkt. Een kekke stapper in de league van Lanvin, van hoogwaardige kwaliteit met een zeer onderscheidend uiterlijk. Gaan we volgende week in new York absoluut even moeite voor doen! Inmiddels duiken er op internet al wel foto’s op van een trotse Jay-Z die zijn Balenciaga’s rockt, dus is het een kwestie van tijd voordat we weer verder moeten. Vermoeiend hoor, hip willen zijn.
Heus niet alleen een verkapte vorm van ordinaire reclame, maar ook een wanhopige poging om Nederland wat ‘blauwer’ te maken. Er zijn weer nieuwe juweeltjes van PRPS toegevoegd aan de webwinkel van jeansonline.nl. Scheelt je weer een wanhopige en vaak tevergeefse zoektocht naar die paar verkooppunten die het Amerikaanse spijkerbroekenlabeltje kent. De good old Barracuda staat weer in vijf verschillende wassingen te popelen om door jou gedragen te worden. Kost een paar knaken, maar dan heb je wél wat moois.
